نماز در آیینه قرآن

مردم سه گونه اند:

علی ـ علیه السلام- می فرماید: مردم سه گونه اند: خردمند، احمق، بی‌دین.  

خردمند: آئنش دین است، سرشت و طبیعتش بردباری است، و فطرتش رأی است (ظاهراً مراد این است که درکارها فکر صائب و رأی ‌صحیح دارد) اگر پرسند جواب دهد، چون لب گشاید سخن درست گوید، چون گوش دهد بفهمد، چون سخن گوید راست گوید و اگر کسی به او مطمئن شود به وی خیانت نکند.

احمق: اگر کار خیری به او پیشنهاد کنند توجه نکند، اگر کار نیکی را گویند ترک کن فرو نهد، و چون وی را به کارهای جاهلانه دعوت کنند بپذیرد، درگفتار دروغ گوید، سخن را درست درک نکند و اگر بفهمد دقت ننماید.

بی‌دین: در امانت خیانت کند و موجب سرافکندگی رفیق است، و اگر کسی به او مطمئن شود برایش خیر خواهی نکند.

(عقل درختی است که ریشه اش تقوا، شاخه اش حیا و میوهایش زُهد و پرهیزگاری است. تقوی به سه چیز دعوت کند: آموختن دین، بی‌اعتنایی به دنیا، بریدن از غیر خدا؛

حیا نیز به سه صفت بکشاند: یقین، اخلاق خوب و تواضع؛

پرهیز کاری هم به سه کار دعوت کند: راستگویی، سرعت درکار خیر و ترک کارهای شبهه ناک).

(نصایح؛ آیه الله مشکینی؛ ص 301)

نه چیز، نه آفت دارد:

نه چیز، نه آفت دارد: پیامبر اکرم«ص» فرموده آفت سخن دروغ است، آفت علم فراموشی، آفت حلم بی خردی، آفت عبادت سستی، آفت خوش طبعی لاف زدن، آفت شجاعت ظلم، آفت سخاوت منت، آفت جمال کبرو آفت گوهرهای پاک افتخار.

(نصایح؛ آیه الله مشکینی؛ ص 291)

{خدامند نهی از منکر را جهت بازداشتن بی خردان از زشتیها واجب فرمود.}{نهج البلاغه-حکمت۲۵۲}