پير مردي در حال نوشتن نامه اي بود كه نوه اش پرسيد :

                                              پدر بزرگ ، درباره چه مي نويسيد ؟

در باره تو پسرم ، اما مهمتر از آنچه مي نويسم ، مدادي است كه با آن مي نويسم .

                                                         مي خواهم وقتي بزرگ شدي ،  مثل اين مداد بشوي ؟

                 پسر با تعجب به مداد نگاه كرد و چيز خاصي در آن نديد :

                                                                 اين هم مثل بقيه مدادهايي است كه ديده ام .

پدر بزگ گفت بستگي دارد چطور به آن نگاه كني ، در اين مداد پنج خاصيت هست .

                                   كه اگر به دستشان بياوري براي تمام عمرت با دنيا به آرامش مي رسي !

خاصيت اول : مي تواني كارهاي بزگ كني ، اما هرگز نبايد فراموش كني كه دستي وجود دارد

                                      كه هر حركت تو را هدايت مي كند .

 اسم اين دست خداست ، او هميشه بايد تو را در مسير اراده اش حركت دهد .

خاصيت دوم : بايد گاهي از آن چه مي نويسي دست بكشي و از مداد تراش استفاده كني .

اين باعث مي شود مداد كمي رنج بكشد اما آخر كا ر، نوكش تيز مي شود

                             ( و اثري از خود به جا مي گذارد ظريف تر و باريك تر )

پس بدان كه بايد رنج هايي را تحمل كني ، چرا كه اين رنج باعث مي شود انسان

                                                    بهتري شوي .

خاصيت سوم : مداد هميشه اجازه مي دهد براي پاك كردن يك اشتباه ، از پاك كن استفاده 

                                                           كنيم .

                            بدان كه تصحيح يك كار خطا ، كار بدي نيست ،

            در واقع براي اين كه خودت را در مسير درست نگهداري ، مهم است .

خاصيت چهارم : چوب يا شكل خارجي مداد مهم نيست ، زغالي اهميت دارد كه داخل چوب

است .

پس هميشه مراقب باش درونت چه خبر است .

و سر انجام پنجمين خاصيت  : مداد هميشه اثري از خود به جا مي گذارد .

 پس بدان هر كار در زندگي ات مي كني ، ردي به جا مي گذارد و سعي كن نسبت به هر

                       كاري مي كني ، هشيار باشي و بدان چه مي كني .